การรับข้อมูลนำเข้า

การรับข้อมูลนำเข้า

1. การับข้อมูลนำเข้า

คำสั่ง scanf() อยู่ในไลบรารีมาตรฐานของภาษาซี มีหน้าที่รับข้อมูลในรูปของรหัสแอสกีที่ผู้ใช้ป้อนผ่านแผงแป้นอักขระแล้วนำไปเก็บไว้ในตำแหน่งที่กำหนดบนหน่วยความจำ

ตัวอย่างที่ 1.1 โปรแกรมรับ และพิมพ์อายุ

//Program : GetAge.c #include <stdio.h> void main() { int age; printf(“How old are you? ”); scanf(“%d”, &age); printf(“\nYou are %d year old.\n\n”,age); printf(“The address used to store age is %x.\n”, &age); }

ผลลัพธ์ คือ

How old are you? 18 You are 18 year old. The address used to store age is fff4

จากบรรทัดที่ 6 จะพบว่าอาร์กิวเมนต์แรกของคำสั่ง scanf() มีชนิดเป็นสายอักขระที่ภายในประกอบด้วยชุดอักขระจัดรูปแบบ เช่นเดียวกับคำสั่ง printf()

ภาษาซีใช้ตัวดำเนินการ & สำหรับแสดงตำแหน่งหน่วยความจำของตัวแปรที่เป็นตัวถูกดำเนินการ เช่น ในบรรทัดที่ 8 โปรแกรมจะแสดงค่าตำแหน่งหน่วยความจำของตัวแปร age ซึ่งในที่นี้ใช้เก็บค่าที่รับจากคำสั่ง scanf() ในบรรทัดที่ 10

ตัวอย่างที่ 1.2 โปรแกรมแปลงเลขฐานต่างๆ

Program: BaseConv.c #include <stdio.h> void main() { int val; printf(“Enter a decimal integer: ”); scanf(“%d”, &val); printf(“\nThe value entered is %d in decimal, ”, val); printf(“%o in octal.”, val); printf(“Enter an octal integer: ”); scanf(“%o”,&val); printf(“\nThe value entered is %x in hexadecimal.”, val); printf(“Enter an hexadecimal integer: ”); scanf(“%x”,&val); printf(“\nThe value entered is %d in decimal.”, val); }

ผลลัพธ์ คือ

Enter a decimal integer: 78 The value entered is 78 in decimal, 116 in octal. Enter an octal integer: 116 The value entered is 4e in hexadecimal. Enter a hecadecimal integer: 4e The value entered is 78 in decimal

2. ตัวดำเนินการคำนวณ

2.1) ตัวดำเนินการคำนวณพื้นฐาน

ตัวดำเนินการคำนวณของภาษาซี ประกอบด้วย

+ ดำเนินการบวก

– ดำเนินการลบ

* ดำเนินการคูณ

/ ดำเนินการหาร

% ดำเนินการมอดูลัส (modulus)

ลำดับความสำคัญของตัวดำเนินการคำนวณจากมากไปหาน้อยสรุปได้ดังนี้

– ตัวดำเนินการเอกภาคลบ

* / % ตัวดำเนินการคูณ หาร และมอดูลัส

+ – ตัวดำเนินการบวก และลบ

ตัวอย่างที่ 2.1 โปรแกรมพิมพ์ผลลัพธ์จากการใช้ตัวดำเนินการคำนวณ 1 ตัว

//Program: SignOp.c #include <stdio.h> void main() { int a=4, b, c, d; b=a+5; c=a-5; d=-c; printf(“a, b, c, and d is”); printf(“%d, %d, %d, and %d. \n”, a, b, c, d); b=a*5; c=a/5; d=a%5; printf(“a, b, c, and d is”); printf(“%d, %d, %d, and %d. \n”, a, b, c, d); printf(“7.0/2 is %f.\n”, 7.0/2); printf(“a/5.0 is %f.\n”, a/5.0); printf(“b/4.5 is %f.\n”, b/4.5); }

ผลลัพธ์ คือ

a, b, c, and d is 4, 9, -1, and 1. a, b, c, and d is 4, 20, 0, and 4. 7.0/2 is 3.500000. a/5.0 is 0.800000. b/4.5 is 4.444444.

ตัวอย่างที่ 2.2 โปรแกรมพิมพ์ผลลัพธ์จากการใช้ตัวดำเนินการแปลงชนิดข้อมูล

//Program: Cast.c #include <stdio.h> void main() { int num1, num2, num3, sum; float average; printf(“Enter first integer: ”); scanf(“%d”, &num1); printf(“Enter second integer: ”); scanf(“%d”, &num2); printf(“Enter third integer: ”); scanf(“%d”, &num3); sum=num1+num2+num3; average=(float)sum/3; printf(“\nAverage of the three number is ”); printf(“%6.4f.\n”, average); }

ผลลัพธ์ คือ

Enter first integer: 8 Enter second integer: 5 Enter third integer: 13 Average of the three numbers is 8.6667.

จากตัวอย่าง 2.2 คำสั่ง sum /3 ควรจะให้ผลลัพธ์เป็นจำนวนเต็ม 8 เนื่องจากตัวถูกดำเนินการทั้งสองตัวมีชนิดเป็นจำนวนเต็ม แต่ในที่นี้เราได้แปลงชนิดข้อมูลของตัวแปร sum แบบชั่วคราว จากจำนวนเต็มให้เป็นจำนวนจริง โดยใช้ (float)sum/3 ในบรรทัดที่ 15 ให้ผลลัพธ์เป็นจำนวนจริงก่อนนำไปกำหนดให้เป็นค่าของตัวแปร average

2.2) คำสั่งกำหนดค่าเชิงประกอบ

คำสั่งกำหนดค่าเชิงประกอบ (Compound assignment) มีรูปแบบ คือ

c op= d;

ซึ่งมีความหมายเทียบเท่ากับ

c = c op d;

เมื่อ op เป็นตัวดำเนินการใดๆ

ตัวอย่างที่ 2.3 โปรแกรมแสดงการใช้คำสั่งกำหนดค่าเชิงประกอบ

//Program: ComAssi.c //แสดงการใช้คำสั่งกำหนดค่าเชิงประกอบ #include <stdio.h> void main() { int a = 0, b = 5; a += 4; printf(“a is %d.\n”,a); a *= 3; printf(“a is %d.\n”,a); a /= 4; printf(“a is %d.\n”,a); a %= 5; printf(“a is %d.\n”,a); a = 7; a /= a – b; printf(“a is %d.\n”,a); b *= b+a; printf(“b is %d.\n”,b); }

ผลลัพธ์ คือ

a is 4. a is 12. a is 3. a is 3. a is 3. b is 40.

ในบรรทัดที่ 9 คำสั่ง a += 4 มีความหมายเดียวกับ a = a + 4 และคำสั่งในบรรทัดที่ 11 13 และ 15 มีความหมายเดียวกับ a = a * 3 a = a / 4 และ a = a % 5 ตามลำดับ

ในบรรทัดที่ 18 ค่าของ a จะเป็นผลลัพธ์ที่ได้จากการประมวลผลคำสั่ง a = a / (a – b) เนื่องจากตัวดำเนินการ /= มีลำดับความสำคัญต่ำกว่าตัวดำเนินการคำนาณอื่นๆ

ทำนองเดียวกัน ในบรรทัดที่ 20 ค่าของ b จะเป็นผลลัพธ์ที่ได้จากการประมวลผลคำสั่ง b = b * (b + a)

2.3 คำสั่งเพิ่มและลดค่า

นอกจากการใช้คำสั่งกำหนดค่าเชิงประกอบแล้ว ภาษาซียังมีรูปแบบการเขียนคำสั่งเพื่อเพิ่มหรือลดค่าตัวแปรชนิดจำนวนเต็มทีละ 1 ในแบบย่อ โดยอาศัยตัวดำเนินการเอกภาคเพิ่มค่า ++ และตัวดำเนินการเอกภาคลดค่า – ดังในตัวอย่างต่อไปนี้

int x = 4; X = x + 1; X += 1; X++;	int y = 8; Y = y – 1; Y -= 1; –y;
รูปที่ 3-1 ตัวดำเนินการเอกภาคเพิ่มค่า	รูปที่ 3-2 ตัวดำเนินการเอกภาคลดค่า

แต่ละคำสั่งด้านบน จะมีผลทำให้ x ในรูปที่ 3-1 มีค่าเพิ่มขึ้นทีละ 1 และ y ในรูปที่ 3-2 มีค่าลดลงทีละ 1 และ y ในรูป 2.3 มีค่าลดลงทีละ 1 ดังนั้นหลังจากประมวลผลคำสั่งข้างต้นและ x และ y จะมีค่าเป็น 7 และ 5 ตามลำดับ

ตัวดำเนินการ ++ และตัวดำเนินการ – อาจวางอยู่ด้านหลังหรือด้านหน้าตัวแปร ดังเช่น x++ หรือ ++x เป็นต้น เมื่อวางตัวดำเนินการเอกภาคเพิ่มค่า (หรือเอกภาคลดค่า) ไว้ด้านหลังตัวแปรจะมีผลใหการเพิ่ม (หรือการลด) ค่าตัวแปรอีก 1 เกิดขึ้นหลังจากการอ้างอิงค่าตัวแปรดังกล่าวในคำสั่งเดียวกัน และเมื่อวางตัวดำเนินการเอกภาคเพิ่มค่า (หรือเอกภาคลดค่า) ไว้ด้านหน้าตัวแประมีผลให้การเพิ่ม(หรือลด) ค่าตัวแปรอีก 1 เกิดขึ้นก่อนการอ้างอิงค่าตัวแปรดังกล่าวในคำสั่งเดียวกัน เช่น

int a = 20; b = a++ * 2;	int a = 20; c = ++a * 2;
รูปที่ 3-3 เพิ่มค่าหลังการอ้างอิง	รูปที่ 3-4 เพิ่มค่าก่อนการอ้างอิง

คำสั่งในรูปที่ 2.4 จะมีผลให้ตัวแปร b มีค่าเท่ากับ 40 และคำสั่งในรูปที่ 2.5 จะมีผลให้ตัวแปร c มีค่าเท่ากับ 42 ในขณะที่ตัวแปร a ทั้งสองกรณีมีค่าเป็น 21

ตัวอย่างที่ 2.4 โปรแกรมแสดงการเพิ่มและลดค่าตัวแปรในแบบย่อ

//Program: IncDec1.c //เพิ่มและลดค่าตัวแปรในแบบย่อ #include <stdio.h> void main() { int x = 8; printf(“x is %d.\n”, x); printf(“x++ is %d.\n”, x++); printf(“x is %d.\n\n”, x); x = 4; printf(“x is %d.\n”, x); printf(“–x is %d.\n”, –x); printf(“x is %d.\n”, x); }

ผลลัพธ์ คือ

x is 8. X++ is 8. X is 9. x is 4. –x is 3. x is 3.

ตัวอย่างที่ 2.5 โปรแกรมแสดงการเพิ่มและลดค่าตัวแปรในแบบย่อ

//Program: IncDec2.c //เพิ่มและลดค่าตัวแปรในแบบย่อ #include <stdio.h> void main() { int x = 3, y; y = x++; printf(“x is %d, and y is %d.\n”, x, y); y = ++x; printf(“Now x is %d, and y is %d.\n”, x, y); y = 5 % –x; printf(“Now x is %d, and y is %d.\n”, x, y); printf(“Now x– is %d, and ++y is %d.\n”,x–, ++y); printf(“Now x is %d, and y is %d.\n”, x, y); }

ผลลัพธ์ คือ

x is 4, and y is 3. Now x is 5, and y is 5. Now x is 4, and y is 1. Now x– is 4, and ++y is 2. Now x is 3, and y is 2.